Het land van melk en honing

Even een kort berichtje over deze week..

Voor de coördinatie van de hulpprojecten in de dorpjes komen de voorgangers vaak naar het OM kantoor voor de nodige contracten en financiën. Alle hulpprojecten van OM gaan immers via de lokale kerk. Afgelopen week kwam er opnieuw een voorganger langs en hij bracht verse honing en zelfgemaakte kaas mee, mjammie!

Je merkt het hier erg vaak dat mensen veel met elkaar delen. Wanneer er overvloed is wordt er uitgedeeld, ondanks ze het zelf ook goed kunnen gebruiken. Bijzonder is dat de mensen hier nog veel dingen zelf (moeten) maken zoals, groenten en fruit. Dit wordt allemaal ingepot voor de winter die voor de deur staat. Ook maken ze zelf kaas als ze een geit of koe hebben en ze verwerken honing als er een imker in de familie is. Het verbaast ons nog steeds met hoe ze hier in de winter met zo weinig overleven. Ook hier heeft de herfst z’n intrede gedaan en dat betekent dat de walnoten en appels van de bomen vallen. Elke keer als we buiten zijn of onderweg zien we mensen langs de kant van de weg naar eten zoeken. Zo schrijnend om te zien.. Vanmiddag heb ik zelf ook walnoten geraapt die in onze tuin gevallen waren, en maar een deel van de ‘oogst’ buiten het hek gelegd. Grote kans dat het morgenochtend al opgeraapt en meegenomen is… Aan de ene kant dus het land van melk en honing (en walnoten :)), maar aan de andere kant ook zoveel armoede.