Het laatste nieuws

Het strijken is weer begonnen!

02-09-2018

Waar in Noord Nederland de slogans "de scholen zijn weer begonnen" weer klinken, hebben wij in ons hoofd: "het strijken is weer begonnen" ;). Dinsdag begint het normale schoolleven weer, maar morgen hebben de jongens een heuse openingsceremonie van het nieuwe schooljaar en moeten ze hun meest nette kleding aan. Dus vanochtend heb ik de witte blouses gewassen, vanavond gestreken en ik zal de zwarte vlinderdas nog even opzoeken. Vanavond nog snel een bloemetje voor de juffen gehaald (dat hoort hier zo) en de jongens vroeg naar bed gebracht. Na bijna 14 weken vakantie morgen weer vroeg op, het zal wel weer even wennen zijn!

Lees verder

Hoe kan het

22-08-2018

We zijn inmiddels terug van onze derde outreach deze zomer, dit keer met een groep Nederlanders, grotendeels uit de Salvatorkerk. We hebben weer heel veel mensen en kinderen kunnen vertellen over de God die Liefde is. Soms door gesprekken, door met mensen te bidden, of door voedselpakketten uit te delen, kippen, schooltassen en zelfs wasmachines! Een middag was voor mij heel speciaal, toen gingen we op bezoek bij een overgrootoma die samen met haar dochter, kleindochter en -schoonzoon en hun kinderen leefde. Juist op het moment dat wij aankwamen met het voedselpakket vertrok de kleindochter naar het ziekenhuis omdat ze op het punt stond te bevallen! Van een tweeling nog wel! Haar oudste was twee jaar, dan een meisje van een, een jongen van elf maanden en nu dus nog een tweeling.... Terwijl ze echt geen geld hadden, want er is gewoon geen werk, geen vast werk in elk geval.

De overgrootoma ging voorheen wel naar de kerk maar vanwege haar gezondheid lukte dit niet meer. Toch leest ze elke dag trouw haar Bijbel (die ze verstopt zodat haar kleinkinderen die niet verscheuren - ze hebben maar weinig speelgoed) en ze bidt elke dag zei ze. Ze vertelde ontzettend veel over haar leven van vroeger, ze had onder andere bij de geheime dienst gewerkt ten tijde van de Sovjet Unie. Het was zo grappig om haar te horen vertellen over achtervolgingen en pistolen; een oud omaatje zonder tanden! Maar tegelijkertijd waren er ook tranen, zowel bij haar als bij ons, want haar leven was en is zo ontzettend zwaar en moeilijk. Toen ik thuiskwam schreef ik dit:

Hoe kan het

Hoe kan het zo zijn
dat we op dezelfde wereld leven 
maar nooit dezelfde kansen hebben gekregen.

Jij geboren in de oorlog, in de Sovjet Unie, wij geboren in een vrij land, in Europa.

Jij zittend op een bed, compleet doorgezakt en verroest, wij thuis een lekker bed met schone lakens.

Jij spaart het voedsel uit je mond, zodat je aan je kleinkinderen kunt geven, wij hebben overvloed, en kunnen zelfs kiezen wat we gaan eten..

Hoe kan het zo zijn
dat we op dezelfde wereld leven 
maar nooit dezelfde kansen hebben gekregen?

Bij jou zittend op het doorgezakte bed, leek het of deze twee werelden niet op één aardbol kunnen bestaan..

Voordat we weer vertrokken zei je iets wat me zo raakte.. Je zei: ik weet dat er mensen bestaan op deze aarde die een goed leven hebben, met een normaal huis, kleding en voedsel. Maar dat is niet voor mij; mijn leven is heel heel zwaar.

Lieve lieve Babushka, wat zou ik je graag meer willen geven, dan alleen ons bezoek met voedsel, gebed en knuffels.. Maar ik weet, dat pas in de hemel jij ook een goed leven zult hebben.. Zonder honger, zonder tranen, zonder pijn. Hemelse Vader, wilt U voor haar een extra mooi huis voorbereiden..?

  

Lees verder

Rivier Outreach

30-07-2018

Zo, weer eens een bericht van ons! We zijn net terug van de river outreach, in het noorden van het land. Samen met Raffael en Tobias ging ik (Ruben) tien dagen met een internationaal team op een vlot de rivier de Nistru op om de minst bereikte gebieden van Moldavië te bereiken met het Evangelie. In dit gedeelte van Moldavië is de werkloosheid zeer hoog (minimaal 80%) en er vertrekken hier meer mensen dan dat er komen. Bijna iedereen die de mogelijkheid heeft vertrekt naar Chisinau of het buitenland om daar te werken. Daarom wonen er vooral ouderen en kinderen in dit gebied.

Het is zo moeilijk voor te stellen maar de dorpen die we bezochten bestaan alleen uit huizen, velden met gewassen, hier en daar wat koeien en andere dieren. Vaak geen winkel, huisarts, auto’s of wat dan ook. Eigenlijk zijn er geen activiteiten dus de kinderen waren super blij met de spellen, het sporten en het springkussen dat we mee hadden. De kinderprogramma’s werden goed bezocht, zowel door de kinderen als andere familieleden. Het was heel bijzonder om te zien hoe open mensen waren voor het evangelie; ze waren zo blij dat wij hun dorp kwamen bezoeken.

Naast de kinderprogramma’s hebben we veel Bijbels uit kunnen delen en voedselpakketten voor de allerarmsten. Mensen in deze regio hebben vaak geen Bijbel, onder andere omdat de orthodoxe kerk hun verbiedt om een eigen Bijbel te hebben. Juist daarom was het mooi dat we in persoonlijke gesprekken konden vertellen dat het Evangelie een blijde boodschap is voor iedereen! En dat de Bijbel het ‘kompas’ voor het leven is en veel antwoorden geeft op vragen die mensen hebben.

Een luisterend oor, samen bidden, een arm om hun heen.. Gewoon er zijn.. was voor de mensen die we ontmoet hebben niet gewoon, maar heel bijzonder! Laten we bidden dat God verder werkt in de harten van deze mensen en dat ze Zijn Woord zullen lezen!

Lees verder

Doorwerken

14-07-2018

Na onze vakantie zijn we alweer op outreach geweest en komende dinsdag staat de volgende outreach op het programma -> 10 dagen op een vlot op een rivier, om de minst bereikte gebieden in Moldavië te bereiken met het evangelie. Alleen, het nieuwe vlot is nog niet klaar! Dus vandaag lekker met ons hele gezin aan het klussen en verven geweest zodat hopelijk het vlot volgende week in gebruik genomen kan worden. Even doorwerken maar ook heel gezellig!

Lees verder

Nederlands strand!

12-06-2018

Komende zomer wordt weer een heerlijk drukke zomer met allerlei outreaches en kinderkampen. Toen we daarom het aanbod kregen van hele lieve kennissen uit het zuiden van het land om in juni in hun huis te verblijven, hoefden we niet lang na te denken! Zo komt het dat we 2.5 week in een 'vakantiehuis' vlakbij de zee zitten. Qua temperaturen voelt het niet echt als een zomervakantie ;) maar het is heerlijk om Nederlands te kunnen eten, spreken etc. Toen we aankwamen stond de koelkast vol met heerlijk Nederlands eten, echt genieten. Omdat we deze weken graag willen uitrusten en dit geen verlof is, maar vakantie, zullen we geen bezoeken afleggen of spreekbeurten doen. Dat zal komen wanneer we in 2019 op langer verlof naar Nederland komen. Maar eerst nog lekker genieten van het nietsdoen nu, en straks weer op pad naar Moldavië, daar hebben we ook alweer zin in. We zien uit naar wat God gaat doen deze zomer!

Lees verder