Het laatste nieuws

De kachels branden weer

07-02-2018

Vandaag ben ik op pad geweest met enkele sponsors om een paar brandhoutprojecten te bezoek in zeer afgelegen dorpen. Het was mooi om te zien hoe open en hartelijk de mensen hier zijn en hoe blij ze met het hout waren. Nu kunnen ze de rest van de winter hun kachel brandend houden!

Lees verder

Lieve meneer bij de supermarkt

01-02-2018

Dit was niet onze meest relaxte week tot nu. Het begon zondag: geen water en geen wifi. Maandag wel weer water maar nog geen wifi. De ‘mechanic’ kwam na een middag wachten niet opdagen dus helaas… Dinsdag kwam hij wel, maar toen waren wij niet thuis… Gelukkig kwam hij woensdagochtend langs en kon hij het repareren, dus kunnen we weer internetten, Skypen en Youtube aanzetten. Alleen woensdagmiddag kwam het volgende ongemak: bankpas ingeslikt, en die terugkrijgen is nog niet zo eenvoudig. Ik was al een tijd bezig om contact te krijgen met de desbetreffende bank maar dat lukte niet, en inmiddels waren de jongens al een half uur uit school, terwijl ik nog met vijf mensen rond de pinautomaat stond, en Raisa Joy erbij met haar nieuwe schoenen aan, maar ik had net niet genoeg cash geld bij me om ze ook echt te betalen. Tja wat doe je dan? Een ongemakkelijke situatie.

Toch… over de dingen van zondag tot en met woensdag hoefde ik heus niet te huilen. Maar nu zit ik met tranen in m’n ogen aan tafel. De gepensioneerde man bij de supermarkt vanmiddag… ‘He who knows his name’ hoor ik toepasselijk in een liedje op de achtergrond terwijl ik dit schrijf. Ik weet zijn naam niet, maar God wel..

Lieve meneer, dit is wat ik u zou willen schrijven: Vandaag zag ik u staan voor de supermarkt. Het was de tweede keer dat ik u zag. Of misschien heeft u er al wel vaker gestaan, maar heb ik u niet opgemerkt omdat ik zo bezig was met andere dingen. U staat daar met 4 kleine gerookte visjes in uw hand. In de kou, in weer, wind en sneeuw. Al lang met pensioen, maar het is duidelijk aan u te zien dat uw pensioen niet toereikend is. ‘Hoeveel zou u ermee verdienen?’ vraag ik me af. Omgerekend zo’n €0,50? Maar elke Lei die het oplevert is er weer 1..

Ik ken u niet, en velen kennen u niet. De mensen zien u niet echt staan, zo lijkt het. Maar vandaag dacht ik, laat ik u eens niet voorbij lopen met lege handen, zoals de vorige keer. Het liefst zou ik de visjes kopen, dan had u eer van uw werk. Maar even heel eerlijk, het zag er niet zo aantrekkelijk uit. En al zou het er wel aantrekkelijk uit hebben gezien, dan zou ik het nog niet willen opeten, omdat zoveel water hier in dit land vergiftigd is, of in elk geval ongezond is.

In de winkel bedacht ik me, wat zou u lekker vinden? Waar zou ik u blij mee maken? Onze smaken lopen duidelijk uiteen :). Dus ik besluit maar tot een snickers. Geen idee of het goed zal vallen of niet, ik wil u ook weer niet beledigen namelijk.

Na het betalen loop ik naar u toe en zeg “ik houd niet zo van vis, maar misschien houdt u wel van snickers?” en u kijkt me aan.. In een ogenblik zie ik de vriendelijkheid die achter de pijn verscholen zit. Uw ogen vertellen heel veel… Ik zie een mengeling van pijn, oud zeer, hoop en wanhoop, een kleine twinkeling van vreugde, armoede... Wat bent u een bijzondere man. Ik denk dat u veel hebt meegemaakt, en toch probeert u het beste ervan te maken.

Wij hadden dan een paar dagen geen water, wifi of bankpas, maar de kans is heel groot dat u dit nooit heeft. En dat doet pijn. Uw pijn raakt me. En ik weet dat het de Heer Jezus ook raakt. Ik weet ook dat deze ontmoeting geen toeval was en ik hoop dat ik vandaag even uw zonnestraaltje was. Niet zozeer vanwege de snicker die u op at als een glunderend kind, maar omdat ik stilstond en u zag. Want meneer die visjes probeert te verkopen om zo uw avondmaaltijd te kunnen betalen, de God van het universum ziet u. Hij heeft u op het oog…

Ik stap de auto in en ik zie u zoeken. Nog even contact, we zwaaien naar elkaar. Hopelijk tot de volgende keer. Dan vraag ik uw naam… En wat u lekker vindt uit de supermarkt :).

Lees verder

Winter wonderland

18-01-2018

Bij jullie in Nederland stormt het, maar hier is veel sneeuw gevallen! De jongens hebben veel plezier! Raisa Joy vindt de kou maar niks. Gelukkig kunnen we de komende weken 350 families brandhout brengen. Dit is hard nodig met deze temperaturen. 

Lees verder

Winterkleding

06-01-2018

Een van de projecten die ik op dit moment aan het afronden ben is het winterkledingproject voor kinderen in arme gezinnen. Via de Nederlandse stichting Mensenkinderen is er geld gegeven om voor maar liefst 1000 kinderen winterschoenen en/of een jas te kopen. Nu de kleding uitgedeeld is, verzamelen we de verhalen en bedankbrieven van de kinderen en de financiële verantwoording voor de sponsor. Vandaag waren er nog drie bedankbrieven die vertaald moesten worden. Omdat er even niemand aanwezig was die kon vertalen moest ik het zelf doen, de eerste keer vertalen vanuit het Roemeens, maar het ging best goed :).

Echt onvoorstelbaar wat de kinderen allemaal schrijven. Waar in Nederland minimaliseren trendy is, is het hier in de dorpen vaak de vraag of je überhaupt 1 winterjas of goed paar schoenen hebt. Soms denk ik, ik moet niet vergelijken met Nederland, maar onbewust gebeurt het toch.. Zeker als je dergelijke brieven leest.. Welk verhaal me het meest bijbleef is van een meisje van 15 dat in de bedankbrief schreef dat ze, voordat ze de nieuwe winterjas kreeg, niet eens een jas had die ze aankon naar school. Ze was er zo ontzettend blij mee. Niet alleen zij is dankbaar, maar ook haar familie met haar. Haar vader heeft hun gezin verlaten en voor haar moeder is het heel moeilijk om rond te komen en voor haar dochter en de inwonende oma te zorgen. Het kopen van een winterjas drukte als een onmogelijk zware last op haar schouders. Het onvermogen van de moeder, om een winterjas te kopen voor haar dochter terwijl die het zo nodig had, zet me wel tot nadenken. Ik had er nog nooit over nagedacht dat als een kind een jas krijgt, dit impact heeft op het hele gezin. Wat voor ons als normaal ervaren wordt, werd hier echt als een geweldig cadeau voor de hele familie ontvangen. Bijzonder om aan mee te mogen werken! En jullie als achterban, met ons!

Lees verder

Kerstvakantie

04-01-2018

Allereerst een gezond en gezegend nieuw jaar toegewenst! Hier weer een teken van leven uit Chisinau met een serie ‘wist je datjes’… :)

Wist je dat in de kerstvakantie…

- wij twee keer naar het zwembad zijn geweest omdat we gratis kaartjes hadden gekregen..

- Raffael geen snoep meer wilde eten bij de Christmas Party van OM omdat hij al heeeel veel taart, snoep, cake en andere zoetigheden had gegeten, terwijl hij anders niet misselijk te krijgen is?!

- Raisa Joy gelukkig geen kaka meer zegt als ze een hapje wil (want dat betekent poep in het Roemeens), maar nu iets van miauw en dat dit ook grappig is..

- de jongens (best veel) huiswerk hebben meegekregen voor in de kerstvakantie!!

- vooral Raffael hier erg fanatiek mee bezig is, vaak uit zichzelf!

- Tobias vindt dat vakantie niet bedoeld is voor huiswerk…

- onze keukenmuur uitgebreid is versierd met een wascokrijtjes-kunstwerk van twee meter breed gemaakt door Raisa Joy, toen Ilja de kerstversiering aan het opruimen was en ze het al zo lekker rustig vond…

- wij nu aan het verven moeten…

- Ruben lekkere oliebollen heeft gebakken omdat die natuurlijk niet konden ontbreken tijdens oud & nieuw!

- Raffael en Tobias veel plezier hebben gehad met het afsteken van vuurwerk, vooral de harde knallers en de romeinse kaarsen…

- Tobias nog nooit zoiets moois heeft gezien als de vuurwerkshow die we om middernacht zagen op de hoofdstaat van Chisinau…

- Ilja grapte dat hier de 1 miljard euro aan werd besteed die in 2015 uit de staatskas van Moldavië verdwenen is, en dat de jongens dit geloofden…

- Ruben sinds 3 januari gewoon weer aan het werk is op kantoor van OM…

- hij al twee keer een lekke band heeft gehad met de fiets deze vakantie..

- Ilja een paal over het hoofd zag en we nu een deuk in de achterklep van de auto hebben…

- we dus op zoek moeten waar we dat kunnen laten uitdeuken…

- Raffael en Tobias lekker tot rust komen deze vakantie en ze vooral druk bezig zijn met loom-armbandjes maken…

- Raisa Joy steeds meer begint te praten, niet alleen kaka en miauw :)

- dit vooral Nederlandse woordjes zijn, maar dat ze passief zowel Nederlands, Engels en Roemeens begrijpt?

- wij nog lekker genieten van een lang weekend, omdat 8 januari in Moldavië een nationale vrije dag is vanwege Russisch Orthodox kerstfeest dat op 7 januari valt…

- wij dus twee keer kerst kunnen vieren in 2018? :)

Lees verder